dokąd idę

Rysuję obraz świata
psyche dziecka
nieugięta w mozole szukania
ludzi , miłości
i doznań niedoznanych.
Łatwiej jest wiosną
zielone oczy
w objęciach tęczy
sięgają granic nieba
po talenty.

muszę szybko -czasu coraz mniej
tylko chwilę
stoję na nogach by przejrzeć.

Wciąż lecę wśród spadających liści
drzew.
Jeszcze nie upadłam.
Znowu przyszła wiosna.