Rozwidlenie Dróg

Garść znaków, niewysłowionych wskazówek dokąd mamy iść
Wielorakość funkcji każdego z nich pośród setek reklam
Jedna niewyobrażalna liczba zmieniająca się szybciej niż człowiek
W gęstym powietrzu wspomnień upchniętych w ciasnej dolinie

Krok w obie strony na przepaści prawdy i złudzenia
Znajomość bezużytecznych języków i ich zasad
Cóż skłania cię, żeby tego wszystkiego nie chcieć zrozumieć?
Wisząca flaga, na której widnieją niewidoczne ślady brudnych rąk

Wszystko to krąży wokół orbity niewiadomej jaźni
jaką zwać byśmy chcieli sugerując się własnym strachem
Szukając sędziego, wierząc, że wszyscy stoimy w kolejce po werdykt
A każdy, kto z niej wyjdzie musi zostać potępiony

Po cóż więc szepczesz, skoro on wszystko słyszy?