Nadzieja

Iskra, ciągle przybierająca inną postać,

Coś, co daje siłę by powstać.

Siła, by iść co dzięń ciemną drogą

I nie bać się, że coś stanie pod nogą.

Nadzieja - to ta maleńka iskra

Pozostająca bez względu na wszystko.

Gorąca, paląca umysł i ciało...

Jakby ciągle było czegoś mało.

Pomału iskra się wypala

Lecz zapomnieć o sobie nigdy nie pozwala.

Maleńka, ale tak wiele umie

Zdaje się, że wszystko rozumie.

Chce zostać w swym miejscu na zawsze

I nie pozwolić się zastąpić, bo jakże...?

Gasnący płomyk ucieka w oddali

Lecz chce by wszyscy o nim pamiętali.

By to co było, głęboko pozostało,

W myślach człowieka się roztapiało.

Nadzieja jest po to, by żyć - nie umierać

Gdy coś źle idzie, zaczynać od zera!