Pocztówka

nagły przypływ twórczości
przeniesiony patykiem na piasek

szum rozbijanego o wodę wiatru

wierzgającego twoimi włosami
i bytem

nad wszystkim szaro-błękitne niebo
jako nieuniknione piękno
jesiennego świata

przed nami morze
bezkresne

niespełnionej czułości

i martwa biała kartka
zgnieciona moim sercem

a we mnie pamięć
by niczego już nie używać