zielarka zabłądziła w lesie

biegała tam
na powroty nie starczyło jej odwagi
przerażona wzywała
echo taxi

bała się że noc obnaży ją
i nagiej zaśpiewają wilki
siadła jak mleko skulona pod drzwiami

poczuła kwity pod stopami
zdziwiły ją miękkością much

śpiew ptaka przebił
lwi pazur strachu
i najgorętszy ubaw

zaważyło pobliskie mrowisko

podeszła by się jej przyjrzało
miniaturowe miasto

poczuła jak przybiera postać szyszki
zaczęła wydawać zapach sosnowej żywicy

w słojach odnalazła swoją książkę
wróciła na sosnę