są chwile gdy...

na odludziu serca
ściele posłanie samotność
czuje tylko swój ból
i wie że kiedyś dla niej wstanie świt

na spękanej ziemi
w cieniu własnych myśli
ostrożnie stawia kroki

niknie w przedsionku śmierci
i wierzy że tylko dla niej
świeci rozgwieżdżone niebo

i tak jak księżyc żyje tylko wtedy
gdy ujrzy choćby skrawek słońca
w przekonaniu że życie w pełni
jest tylko kwestią czasu