cierpiące serca

na talerzu drgają serca
ociekają krwią
bo nie mogąc znieść rozłąki
wyrwały się z naszych piersi

a my obok zamrożeni
a po twarzach nam się toczą smutne
pełne goryczy popielate cienie

ale to nie nasze lęki
to niebo pochmurne nad nami
płacze rzewnymi łzami

i słychać coś jeszcze
coś jakby westchnienia i jęki
to aniołów mowa

lecz trudno tak bez serca
zrozumieć cokolwiek i zawyrokować
za mała człowiecza głowa