a w poezji na razie bez zmian

obudzę cię łagodnym klapsem
rozkocham w sobie bez obaw
jak zwierzę tkanki na strzępy
rwał będę w tobie bez słowa
z powodu braku tchu

kiedy nadejdzie dzień który
pozwoli nam się spotkać znów
otwórzmy klatki głodnych żądz
niech biegną tropem przygotowań
aż im zabraknie tchu

bo kiedy wstanie nowy dzień
nie będzie żądz a tylko my
strącimy w nicość historię tę
by w nowej się asymilować


obudzę w tobie głodnym okiem
siebie od nowa
bez słowa
bo nie ma takich słów
jak zwierzę tkanki będę gryzł
w tobie bez obaw

a kiedy przyjdzie taki dzień
światowy dzień partnerskich rozstań
otwórzmy okna dla pięknych zórz
niech wnikną kolorami tęcz
w szarość twych oczu
trzepotem kolosalnych rzęs
rumieńcem