Nie skacz

mijają lata - cóż są one?
czas odmierzony człowiekiem

drzewa zasadzone głęboko
dziś są potężne bezkresne
tyle razy nikt nie pociągnął za kołnierz słońca
upartego w swojej wędrówce

mój pokój zmalał
krzesło biurko - skurczyły się staruszki

wieszak na ubrania stoi nieokryty
a przecież jest już jesień
powieszę na nim tęsknotę za obietnicą poranka

gdybym szła do walki - w polu siała wiosnę
wołała wielkie ptaki nasze odlatujące
nie uciekajcie

odpowiedziałoby echo głupia idź niebu chmury zabrać
żeby było czyste i letnie

jeszcze wczoraj oderwałabym cień od swych stóp
i spotkałby mnie deszcz


mówisz nie skacz młode masz oczy popatrz
słońcem nabierz blasku bądź niezłomne i krnąbrne
mocą dłoni jest serce

odpowiem ja serce mam starcze