Wciąż za mało czasu

Wciąż za mało czasu
Na spotkanie za mało
By powiedzieć wszystko
Co powiedzieć się chciało
Za mało czasu na pieszczoty
Za mało na słowa
Co stygną niewypowiedziane
W zakamarkach serca
Czas zabrany przez dzwonek
Co ciszę rozdziera
Zostawiając niespełnienie
I trwania niedosyt
Co rozpoczął
Pośpieszne włosów układanie
Gaszenie oddechów
Po chwilach uniesień
Porządki garderoby
I szybki makijaż
By stanąć w poprawności
Przed wezwaniem czasu

Wciąż za mało czasu
Na poznanie siebie
Hamowane rozsądkiem
Studzone rozłąką
I oczekiwaniem
Na kolejne spotkanie

Zbyt krótkie