Ręce ku niebu

Przed nami wielka przestrzeń zwana przez starych, zgryźliwych wyjadaczy życia:
nudną niebieską otchłanią.

Dzisiaj daliśmy z siebie wszystko - dokładnie. Dzięki temu przedsięwzięciu
z dumą i prawą ręką usytuowaną na lewej, szybko poruszającej się piersi
możemy powiedzieć, że:

uczucie które nieśmiało drgając, przechodziło od stóp do spoconych głów
zazdrośni, zgryźliwi wyjadacze życia nazywają głupim szczęściem.