współczesna desiderata

,, Twój bóg zamknął się w chacie i siedzi, jak gdyby był stary i niedołężny.
Nasz mieszka w lesie, jest też na polach i w górach, gdy przychodzi deszcz"
( J. Campbell ,, Potęga mitu")




mój bóg mieszka na otwartych przestrzeniach

gdy wychodzę z sosnowego lasu
na wysokim klifie
i wszystkimi zmysłami dotykam
pustej plaży
wzburzonego morza

mój bóg oddaje mi siebie
w zapachu morskiej bryzy
wdzierającej się gwałtownie w nozdrza

jest w wietrze wiejącym mi prosto w twarz
który przyjmuję z podniesionym czołem
i otwartymi szeroko ramionami

jest w słońcu któremu nadstawiam policzki
jak do pocałunku
w deszczu który zmywa ze mnie
zmęczenie

w łagodności fal liżących mi stopy
i w błyskawicy rozdzierającej niebo
w odciśniętym śladzie stóp na piasku

mój bóg nie jest doskonały- ma klaustrofobię