wciąż o jednorożcach głoszą*

To tak z przymrużeniem oka, Ogrodzie... ;) Pozdrawiam!

Na razie, Karioko, plus, bo muszę przemyśleć Twój wiersz, a za chwilę wyjeżdżam. Odezwę się po powrocie.)))

A do wrocławskiego ZOO zapraszam latem- zrobiło się tam naprawdę pięknie! ;))

No tak:-) w zoo na pewno go nie ma:-)

Jednorożce są w naszych myślach, nagle potrafią się nam objawić w tych miejscach, w których zawsze były, ale my ich nie zauważaliśmy... Wiesz, Dartanian niedawno, kiedy już spotkałam swojego jednorożca- choć jeszcze nie wiedziałam,że to jest mój własny jednorożec- i często o tym myslałam- nagle go zobaczyłam!!! Mój syn, bezpośrednio po operacji i pobycie w szpitalu miał próbę we Wrocławskiej Akademii Muzycznej przed koncertem. Nagle z okna sali ujrzałam JEDNOROŻCA!!! Był namalowany na ścianie publicznego budynku w centrum miasta!!! Tyle razy tamtędy przechodziłam wcześniej- nigdy go nie zauważałam... ;))) Pozdrawiam serdecznie! :)

Magia zawsze będzie wolna nikt jej nie ujarzmi, tylko ludzie o czystych sercach mogą jej dotknąć:)

No tak, Andrzeju... ;)) Trafiłeś w dziesiątkę!!! Chyba możesz go dotknąć... Tak coś mi się wydaje po ostatnim Twoim wierszu- ,, Dom marzeń ( ,, łóżko ołtarzem No, no...) Pozdrawiam... ;)

Dobre, Ego! ;))

Masz zmysł satyryczny, Ego! ;) Pozdrawiam serdecznie!