W sieci Breugela*

Egzystencjalne
,,A ja jak pająk rozsnuwam sieć
z nadzieją, że przykuję uwagę widza"
( P.Breugel o swoich obrazach)


to co najważniejsze jest niezauważalne

nie widzimy tonącego ikara
ciemności skrywają zaprzepaszczone marzenia

mgła spowija okrucieństwo człowieka
bezczeszczącego godność bliźniego

odwracamy wzrok od Upadającego
by skupić się na niewygodzie szymona odciąganego od estery
by pomógł nieść nie swój krzyż

śmierć Boga i ból Matki po stracie Syna
przesłania szturchająca się dziatwa

młyn życia i śmierci zawieszony- o ironio- na skale
mieli z mściwą (nie)sprawiedliwością ziarna -
jest zbyt wysoko by ludzkie oko dostrzegło
młynarza obserwującego świat

patrzymy a nie widzimy
ślepcy


* z inspiracji malarstwem Pietera Breugela Starszego i filmem o jego twórczości ,, Młyn i krzyż" w reż. Lecha Majewskiego ( 2011r.)
6
72 odsłon 4 komentarzy

Komentarze (4)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

ryty 9 lat temu
czemu totakie czerwone ... :/
karioka83 9 lat temu
Wolisz czarne tło, ryty? ;)
ryty 9 lat temu
szarość mnie podnieca kobiety w niej czuję niepohamowanie pełne w wierności oddanie :)

EDIT:
być może się mylę :(
ibis49 9 lat temu
Wiersz jest bardzo dobry i dobrze napisany a jak ktoś chce oceniać kolory to powinien zająć się malarstwem.
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie