pożegnanie z latawcem

hm będzie inny tennowy .a mój lata :)

ładnie

Marzeno pozdrawiam bardzo dobry wiersz ale to tak sucho powiedziane jest w nim coś co sprawia że przemawia do serca

Dziękuję , Tomku:) Twoje komentarze sprawiają,że robi się ciepło w okolicach serca... Pozdrawiam serdecznie :)

hmm? odleciał w ostatnia podróż= ku nowym nadziejom? pewnie znajdzie się na to odpowiedz autora, ale ja powiem, że trochę bym go podmodelowała.pozdrowienia dla ciebie!!

Dzieci, jak ptaki wylatują z gniazda, ale to jeszcze nie ten czas, nim wyfrunie jeszcze upłynie dużo wody i zdrowia:):) Serdecznie pozdrawiam:):)

To prawda, Andrzeju...Niemniej zakończenie SP i wejście w okres dojrzewania u naszych pociech zamyka pewien etap życia zdecydowanie... :) Pozdrawiam Cię ciepło :)

A więc tylko pozazdrościć , Krzysiu ;))

Tak, muszelko- życie nie znosi próżni...Gdy coś się kończy, otwiera przestrzeń ku nowemu...;) Nawet ostatnia podróż w naszym ziemskim życiu budzi nadzieje na życie wieczne...;)) Pozdrawiam serdecznie

mam nadzieję, że to było pożegnanie tylko z latawcem? piszesz w komentarzach o ostatniej podrózy w ziemskim życiu... pozdrawiam :-)

Pożegnanie z latawcem syna zrobionym przez niego w 1klasie SP, ale i z pewnym okresem z życia dziecka...Syn skończył właśnie szkołę podstawową...;) Wszedł w buntowniczy okres dojrzewania...;) Ma to w sobie coś z umierania... Chociaż przecież idzie ku życiu...Wieczne paradoksy... Nie popadajmy w schematy myślowe- ,,ostatnia podróż nie musi być zaraz szyldem zakładu pogrzebowego...;))) Pozdrawiam, Beatrice :)