popatrz na drzewa

Andrzejowi i wszystkim, których dopadnie zwątpienie



smutek zagarnął duszę

nie pyta rozumu o sens
wślizgnął się podstępnie jak wąż
w zaułek zwątpienia

uważaj
by nie rozgościł się w sercu
na dobre? na złe

popatrz na wiosenne drzewa
smagane deszczem i wiatrem

ich listki tulą się do siebie
nabierając siły
by przeciwstawić się żywiołowi

żaden nie upadnie

zapraszają ptaki na swoją koronę
by dać im schronienie

bądź jak wiosenne drzewo w deszczu

smutek jest po to by odnaleźć siebie