moje niebo i piekło

są we mnie obok siebie/-/
tak odległe i bliskie/-/
jak godziny na tarczy zegara/-/
***
myśli/-/
biegną do ciebie/-/
i gdy są już tak blisko /-/
że wydaje się iż utoną w prawdzie /-/
//---//
odbijają się nagle
jak od lustrzanej tafli
roztrzaskując
na tysiące kawałków

Dzięki, ryty, podoba mi się Twoja wersja...:) Wezmę ją pod uwagę.

och... jaki jestem szczęśliwy :))

Wiersz bardzo mi się podoba:) Pozdrawiam, Marzeno:):):)