Zaćmienie słońca...

wynurzyło się w pocałunku dnia
promiennie uśmiechnięte
wzbiło się pod obłoki
gdzie nikło powoli

pod lazurowym Niebem
cichutko grał wiatr śpiewał ptak
w ogniu piekielnym zniknęły chmury
momentalnie zginęło Słońce też

całe zobaczyć można było
przez szkła achromatyczne
małe takie jak żółtko
które chciałoby się zjeść

na czarnym Niebie było jak gwiazda
najpiękniejsze i najjaśniejsze
odbijające się jak w mrocznym Oceanie...


(Słońce pokazało jak śpi
głębokim snem na samym dnie
jak dusza błąkająca się w mroku)

2011-01-04,