Roz gwiazda

i na cóż tobie korona
kaj jedną gwiazdką świecisz
słowem przelotnym spojrzeniem
niczym wściekły zwierz co ujada

ciałem nie płoniesz,kwiatem nie jesteś
ni królową co bogactwem zachwyca
serce swoje rozdając jak rozgwiazda
przy zachodzie się tęczą mieniąca

Ty miłości w sobie nie masz
jedynie dusza twoje płonie
tajemnym znakiem purpury szkarupą
jak wszyscy ci co już odeszli

też w pośpiechu niewiedzy
groteskowo żyjesz jeszcze
udając mrugającą kometę
na ociemniałe oczy

już nawet nie jesteś mleczakiem
tylko marnym puchem
co nawet nie porywa ciepły wiatr
a ktoś myśli iż babie lato ma
też śmieszną koronę roz gwiazdy