...obieżnikowanie...

...ciekawe.... Też się tak bawię czasem...

tzn. monday jak?

...rozdzieram słowa na strzępy... Siebie też przy okazji... W rozmowach... Na papierze...
Chwytam za sens... Za brzmienie... Za końcówki...
Często niechcący odkrywam stare nowości lub nowe starocie...
Wiesz przecież...
Pozdrawiam

to 'ą' czy 'ę' teraz masz
pierze po rozdarciu
kurze czy gęsie
bo ja myszkowe
lecz nie stan konta
dla zmyłki
jak niektóry boi się zazdrości
tak miłość ma sukces i klęskę
ale nie w sobie w:):):):)

...ciekawi mnie znak, symbol, emotikon pewnie, jakiego często używasz - w:)
...Jak to rozumieć? Jaki to uśmiech?

a wiesz monday- to mój uśmiech radości z zycia i do tym bardziej
a tak spytam o swój wiersz - co o nim myślisz? poślizg ma czy stoi w miejscu'
kiedy to widzę kiedy bardzo aktywny jak nie jeden zresztą jest w:)

Mam wrażenie, że Twój wiersz jest delikatnie zarysowaną grubą krechą tuż przed oczami zachwyconych ignorantów.
Spełnia się w wieloznacznej interpretacji, więc wierszem jest. A już na pewno takie będą zdanie mieli o nim ci wszyscy pseudo.....
Na tym jego poślizg polega.
Bawisz się czytelnikiem jak Tuwim trochę...
Moim zdaniem to dobrze...
A Ty sama jak to widzisz?

monday= jak język jest po to by się nim bawić to nie wiem dlaczego mądrzy na błędy patrzą kiedy na prostym torze pociąg się kolibie niczym człowiek
chód zmienia albo upada będąc w stresie kiedy pies zaszczeka dostaje lumbago
mówiąc w jakieś utopi będąc w:)

a tak jeszcze kiedy mówisz o wierszu
iż każde zdanie jest wierszem
nie zasługuje u ciebie na punkt w:):)