...na niedorozwój swojej mądrości

od ziarenka do rozkwitu
człowiek ma nadzieję
na kwiat piękny i uroczy
taki co zachwyca oczy
niczym wiosna
jest wszechmocna
owoc daje swej młodości

tak od wiary przez nadzieję
dochodzimy do miłości
poświęcając się jesieni
która życie traci
na światłość pokoju
lub trwogę duszy

gdzie ziemia oddycha
tam nie każdy człowiek
przed wstawanym świtem
z zimna się trzęsie
mając białą szatę na sobie

mówiąc o pokorze
przywitanie mamy pożegnanie
łez wylanie,głód,wojny
i pośród życia burzliwego
utrapienie upodlenia swojego...