...jak minuta klęską może być...

tak w sekundzie wybawienia
cicha noc piękny ranek rodzi
dźwiękiem ptasiej melodii
gdzie Mirabeli kwiatem pachnie
pierwszym białym kwiatem
w koronach drzew
i tuż nad ziemią
forsycja słońce jej daje

pośród zieleni różo-czerwień się mieni
tak nie jeden okno otwiera
na dzień by oczami zobaczyć
rozkołysaną wierzbę do walca gotową
której ochoczo przygrywa wiatr
na zielonej łące która majem już pachnie

choć dopiero kwiecień
zmienny nastrój ma
niczym Chopin
w furie lubi wpadać
gdzie Niebo w mig kilka łez spuszcza
dla miłości aurę przeradzając
w uśmiech słoneczny

rozkosznie tak uśmiech raduje
kiedy Ziemia owocuje
na potęgę złości
dobrą mocą
miłość Niebo daje
zawsze kiedy jest
na twoje zawołanie...