zmarszczony czas

Przemijanie
gdy czas zmarszczy twarze
dzieci rosną nam coś ucieka
bogacimy głowy o wspomnienia
za szybko dzieje się to wszystko

zerwane filmy łączę w jeden
zakręceni przy obiedzie
opowiadamy dzieciom o historii
lecą liście lecą latka

jesienią złote włosy się bielą
jak babie lato rozrzucamy ramiona
chwytamy co się da brązem kasztanów
odświeżam pokoje szare

najgorzej gdy o chorobie się już dowiem
kilka chwil na pożegnanie zostanie
łzami pokryję policzki
wyliczę co mam do wyliczenia

podpieram laską krzyż na drogę
czuję w sobie okryte ciałem starca siedemnaście lat
4
42 odsłon 2 komentarzy

Komentarze (2)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

A
alali 11 lat temu
smutne to,ale czas rzeczywiście pędzi nieubłaganie
Beatrice 11 lat temu
ładnie, tylko bym zmieniła ostatni wers, zamiast ''czuję w sobie'' dałabym: ''we mnie (mieszka)'', pozdrawiam :-)
1 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie