zapytają obcy

życie bólem wyciera twarz
wypluty jak flegma
pośród mew niespokojnie

zgotowali los
niewolniczy
stos rąk
wmawiając to dobro

dookoła prochy Ziemi
rzeki we krwi
na oczach zimny pot
puka do powiek
cuchnie błotem i kwasem LSD

śmiech przecina membrany
człowiek umiera zgodnie z życzeniami
do samego siebie nie żywić szacunku

człowiek kim un był
zapytają obcy