za horyzontem

nad horyzontem rozgwieżdżone
na maszcie napięty żagiel
zmarszczony bryzą
ocieka jak policzki syren

blaskiem latarni zaznaczone brzegi
skaliste dna odsłaniają trój ząb Neptuna
w portach czekają hiszpańskie dziewczyny

usypiam zanurzony do połowy we wspomnieniach
marynarz usycha gdy idzie twardym gruntem
chętnie by płynął w dal gdzie horyzont
zatrzymuje sztormy i temperuje charaktery

żegnajcie w portach dziewczyny