z prochu

powrócić do korzeni
schronieniem las
gdzieś to słyszałem

czas nie znaczy nic
nie znaczy godzin i lat

bytem kierunek gwiazd
jasne niebo

księżyc ciężkim kamieniem

serca płacz
kołataniem w otwarte drzwi

żyć od wschodu do zachodu

płyń rzeko
ucieczko przed lękiem

z prochu ziemi
wracamy jako proch

nic nie wnoszę
nic nie zmieniając

kierunek ten sam