wolni od siebie

nad nami przestrzeń nieba
wolni jak ptaki wolni od siebie

gęsty las odbija się echem
głos niesie serc uderzenia

pomiędzy nami słońce eterem
nasyceni nadzieją winem chlebem

uciekamy myślami do Ciebie
słabi skłoni do złego dlaczego

wybaw nas wybiel napełnij błękitem
czyści piękni patrzymy przed siebie

nad brzegiem Bugu oczy w oczy
Samarytanie naprzeciw zachód

słońce spada spadają emocje
do domu daleko i tutaj niedobrze