w oddali

patrzę w gwiazdy wyliczam plejady
kaskady słowa łka woda w strumyku
płyną obmywają kamienie
drzewa nad wodą zwisają gałęzie
zaczerpnąć choćby łyk

żółte kaczeńce mówią że
możesz patrzeć
iść szybko krokiem w defiladzie

człowiek szkodzi
włada burzy tworzy

cyganka czyta z linii papilarnych

w oddali ktoś krzyczy
nie rozumiem słów
idę cicho nikt nie zauważy
cień wyobraźni wciska mnie w kąt