w moich snach wojna

dziwny przewrotny nasz świat
pełen kontrastów szarych barw
bogactwo i bieda aż piszczy
co na to dzieci małe niewinne

być może proste nasze życie
takie powinno być jak blask słońca
nad nami dach w oczach błękitu

daj życie nam trochę spokojnego dnia
poczekam popatrzę pod sam wieczór

ze wschodu nieciekawe wieści na internecie
gdy powołaj nas będzie życia wieczór
mrok spowije sumienia w kokonach na plecach

droga ciężko idzie ku ramiona śmierci
świat oszalał schizofrenia w dziwnych obrazach

uciekaj w góry wysokie nie zabijaj miłości
wszystko się ułoży przeminą wojny głód choroby

cierpliwie patrzę na długie twoje włosy
uśmiech na usta czegoś ci zazdroszczę