szklana kula

zamknięta w mojej głowie
nie uciekniesz nie wyfruniesz
z ptakami na zimę z wiosną powrócisz
nie uciekniesz z serca w noc bezwietrzną

zatrzymam cię do końca
zatrzymam cię do śmierci
gdzieś głęboko w środku

szkoda że bez siebie
świat bez kolorów i barw
bez ciepła dłoni

wierzę w miłość
wierzę telepatycznie

spotykamy się ponad dachem świata
życie człowieka bywa przewrotne
patrzę w dal zazdrośnie
czuję zapach ciał sierpień bezlitosny
smagał mnie deszczem

muzyka oszukała mnie
wierzyłem w nas czas podzielił
na dwa wolne ciała wolne żarty
świat uparty w szklanej kuli

szczęściem że poznałem ciebie