szczeniak

świat zgubił nas
życie płynie jak po policzku łza
wycierasz obraz dnia

idziemy aleją mijamy te same twarze
odbite w zimnym marmurze

liście pod stopami
skoszone zboża
słoma na polu

zapięci w płaszczach nie zapominamy siebie na wzajem
kroczymy ku przeznaczeniu
szczęście się uśmiecha
czujemy zadowolenie
cieszymy się jak szczeniak