ścieżki proste

obrałem kurs
na wschód od wielkich gór
gdzie promienie gubią same siebie
neutrina przenika głębiej przestrzenie

przepowiednie nawiedzonych wróżek za siedmiu
mam dość tej wiedzy co w głowie siedzi jak cierń
gdzie ta droga do prawd znaczenia

oczy wypatrują cudów nic z tego
czasami ogłoszą w kościele
że widzieli jej cień na drzewie
że na całunie on namalował sam siebie

kłamstwa są nadzieją na zapełnianie kieszeni
odkupienie grzechów odpust w niedziele
żywcem do nieba szły babki co przesypiają mszę

chodzić trzeba swoimi ścieżkami
po co nosić błoto na marmurowe schody
wiemy już wszystko w ciemnogrodzie