rzeka

spokojna czeka
rwie brzegi porośnięte tatarakiem
zrywam kaczeńce z Kasią
przyozdobię stół u mamy
lub postawię na kredensie

żółty kolor rozjaśni jej smutne oczy

przyszły deszcze niespokojne
wylewna szalona nieujarzmiona

cicha okolica jak wielka kałuża

drzew zatopione brzuchy
bez paniki cicho
słońce się skryło

płynie szybko jakby koryto jej się znudziło
za ciasno za mało