porwę cię

porwę cię uspokój dzień
ukołysze nas przykościelny dzwon

teraz gdy osobno łączą samotne myśli
w synapsach hiperbolach i synodach

porwę cię jeśli chęć napawa optymizmem
a słowa moralną zdobią postać

ty i tylko ty
nic więcej prócz więzów krwi
wiatr i mgły dla niezakochanych

popłyną rzeki i łzy
słowa skruszą kamienne mury

porwę cię uspokój dzień
ukołysze nas przykościelny dzwon