podaruj mi niebo

przykładam głowę do kartki papieru
patrzę jednym okiem
w kierunku nieba jak atramentu krople
wypełniają pustą przestrzeń
zanurzam stalówkę
piórem piszę krótki wiersz

wiem nie podarujesz mi nieba

podaruj mi niebo bo chcę
przeżyć podróż w tą i z powrotem

jednym być oddechem
w lesie echem
po winie nieświeżym spojrzeniem