Płynie czas wśród traw

zwierciadła pełne szkła
lustrzany świat odbity w oczach
potrzaskane dni pełne nas
drzwi wysoki próg na nim ty

klucz łabędzi na niebie zastygły w miejscu
schody w oknach smutek jak szary słup

młody las ciasno a my wciąż na jagodach
kłopoty młodych jak powódź na zachód

wypływa dzień wśród traw
na dłoni czas zwiędłych traw
Jeruzalem wciąż czeka
ostatni Żyd zbawiony przez Boga człowieka