pandemiczna rzeczywistość

O sobie
wczoraj było tak pięknie
chciało się żyć i oddychać
słońce świeciło jasno
dzisiaj jest inaczej

boję się jutra
czy będzie mnie stać na chleb
dzisiaj jest inaczej
zamaskowany świat

cyfry przed oczyma
zgony niezgodne z prawdą
zasuwa czas dni i noce
księżyc niby ten sam a świeci gorzej

zaszczepię się w piątek
cały weekend
zklinuję w poniedziałek

tydzień umknie bokiem
ocieram się o wiochę
3
27 odsłon 1 komentarzy

Komentarze (1)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

K
kaja-maja 5 lat temu
jak to pandemia
nie tylko ludzi dotyczy
też roślin,drzew i krzewów
i to w szybkim tempie
choć by się to chciało
na grubej strunie zagrać
'taki los człowiek człowiekowi zgotował'
dobrze że ja mam spokojny sen
i na potwory się uśmiecham w:)
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie