oddychać z łąką

jęzory mgły zawisły lekko
niby dym a jakby rześko

nad łąką gwarno
kumanie cykady śpiew ptaków
krzyk czajki i dzikiej kaczki
jakby w słownej jatce

niesie się życie nocy letniej
rzeką co brzeg porosły
tataraki zapach niezapomniany
cudnej łąki

lilia wodna co dzbanek rozwarła
bielszy od pierwszego śniegu

kusi owady bąki barwne ważki
bociek szuka żabek lub myszy polnej

młode na stodole klekoczą głodne
gaździna na ławce pali skręta
wciąga od czasu do czasu tabakę

wspomina zamyśla się czasem

dokąd idzie człowiek gdy zamyka oczy
wieczny zegar którego nikt nie zatrzyma