nie sądzę

stoję przed wami jak przed sądem
nic nie wiem nic nie powiem

oddarty z uczuć emocji

słyszę muzykę kroki
idą po mnie nie mam sił

blady świt przyjacielem
wąska stróżka światła
nadzieja na przyszłe dni

jestem spłoszony jak skrzydeł szelest
na niebie klucz łabędzi
wietrze dokąd je pędzisz

sala miła ludzie nie
nie sadźcie byście nie byli