nie przeżywaj

otoczeni żywiołami zasypiamy spokojnie
opętani życiem w świecie nierealnym

rajem dla innych dla drugich piekłem

wnurzam się w dźwięki
wysłuchany w słowa
rozpuszczam się w strumieniu
by kamieniem się stać
być wszystkim bez znaczenia

opada poranna mgła tonę w niej znikam

spalam się na popiół szary jak twarz bez imienia
porywa wiatr myśli rozsypuje liście nasiona

zakwitam wiosną na polach
w ogrodach kwitną wiśnie

sny budują spokojny dom
na tyłach wrogów nie mam

każdy dzień spędzam otoczony
samotnym dąsem

zatańczyć z tobą
pójść w balet na kilka dni
zapomnieć drogę do domu
odnaleźć miejsce na ziemi
by sobą być
bez zamazanych niejasnych obrazów