nie ma już dziś

otwórz oczy skoro świt
zamknij łzy na wieki
w bursztynowym szkle
ile możemy trwać bez siebie
na oceanu dnie
w muszli z perełką w środku
w szumie bez zorzy
która z kropel tworzy sen
o lepszym wczoraj bo nie ma już dziś
tam gdzie jest życie tam śmierć rodzi się