nic mi tak nie wyszło jak włosy

biegłem z życiem za pan brat
czasem słałem małe kłamstwa

zapomnij moje oczy .jestem zawstydzony
słowa falowały na ramieniu wiatru

biegłaś do pracy .ostatni autobus
nie zabrał cię z miasta

smutna mina na twarzy
stwarza niezręczne zaniepokojenie

teraz gdy nie mamy pracy
patrzymy głęboko w oczy
snujemy plany
wyjedźmy poza ten betonowy ogród
kocham śpiew ptaków
wierzysz w słowa

kiedyś się ułoży jak kości do snu