na wiele nie liczę

Ojcze Nasz co podarujesz nam
spokój ukojenie w ten czas

proszę o sen

nawet gdy dzień nie kończy się źle
po niewolniczej pracy umyka czas
nie widać go a jednak zegar cyka

uspokojony próbuję więcej
daj znak gdy przyjść mam do Ciebie
w gościnę uradować spękane serce

przycupnąć nad brzegiem lustra wody
poprowadź przez doliny i góry
pozwól zapomnieć co złe

kochamy Cię
Jesteś choć nie widać
szukam Ciebie w sobie
pośród maszerujących chodnikami ludziach

człowiek coraz częściej wilkiem
oferuje piekło częstuje śmiercią

błogosławione imię Twoje