mój mały świat

cegła po cegle składam życie
by wszystkie spojrzenia skupić w kupie

rozwieszam zmartwienia na sznurkach
schizofrenia przesłania realne spostrzeżenia
widzę świat takim jakim nie jest

w sercu bunt wyrywa się do przodu
sen zbyt krótki by opowiadać

patrzysz na mnie z litością
inni ze śmiechu zachodzą
ubaw po pachy

słowa nie wyraźne tracą sens
chcę zdążyć
spiąć noc

zaszyć się w zaciszu marzeń
ocieram łzy z policzków

ty już śpisz gdy ja biję się z myślami
wspominam chwile normalnych dni
odliczam ile zostało tych co przede mną