maki

maki wyrosły na twojej dłoni jak stygmaty
krew smakuje jak czerwone wino
jakby słodsza od twoich ust
malowanych czerwoną kredką

maki falują z wiatrem
jakoś cicho na tych polach
gdzie ojcowie zasiewali i zbierali zboża

moje ramiona są schronieniem przed światem
szukasz schronienia pod mym dachem
tylko maki patrzą łaskawie w niebo