list w butelce

telepatycznie w kosmosie iskrzy
między ziemią a niebem

słał list w butelce na fali uczuć
mimo sztormu myśli niespokojnych snów

napisał wiersz na papierze
nie czytał go więcej bał się
wstydu śmiechu i odsłonięcia już skaleczonego ducha
boli bordowe serce gdy drugiego serca bicia nie wyczuwa

ciepłych sierpniowych nocy wracał tam nie raz
wciąż jej brak ucieka pomiędzy wersami
miłość z mądrością
mówią z rozsądkiem coś nie tak

czyta jego wiersze i wyczuwa miłość
eteryczny zapach róż smak czerwonego wina
odległość nie dzieli ich jedynie czas
złodziej ciągły brakiem spojrzeń
przegląda stare zdjęcia słucha płyt

niewiele krótkich wymian zdań
westchnień poranków zapachu kawy

papieros dogasa zapalał skręta
popiół w popielnicy na dnie
tak właśnie się skończy wszystko w proch

lecz to nie ten moment
nie ten dzień
nie ta noc i sen
wierzy że uda się spełnić obietnicę
wyznać co czuje gdy deszcz moczy jak łzy
policzki blade od ciepłych słów

list w butelce dotarł w cudowne miejsce
prosto w ukochanej serca