kolokwialnie

szwendam się po świecie
zaglądam tu i tam

będąc małym dzieckiem
zadawałem mnóstwo pytań
zawsze
otrzymałem wiele odpowiedzi

zrozumiałem teraz że
nic nie pojmuję
co wokół mnie się organizuje

wmawiają nam choroby psychiczne
choroby cywilizacyjne
tabletki proszki na recepty

mimo ukończonych kilku szkół
nie umiem nic
nie potrafię myśleć

w życiu tyle grzechu
tak mało wiary
nadziei jak na widelcu wody

z tego co wiem
niebo nie jest dla wszystkich
dla mnie też nie

wychodzę z domu
w parku przy bloku
na ławce siadam
zaplam papierosa

myślę choć wiem że
ktoś myśli za mnie

niedobrze dzieje się

człowiek staje się narzędziem w niewoli

pędzi pociąg pędzi człowiek
kto pierwszy na peron do grobu zdąży