kim jestem

kim że jestem
w świeci kłamliwych zawiłych słów

na dłoniach praca szczęście
że dzieciom dobrze
płynę w bezmiarze bez powietrza

uciekają lata
scena po której drepce nie jest łatwa
schodzę pokonany
bezsilny słaby

woda nie smakuje tak samo
wychodzę wystrugany nieładny blady

oklaski porażka i pętla coraz mocniejsza
po co tutaj mój duch zamieszkał są ciekawsze miejsca