jak sępy głodni

plotki krążą jak ptaki po niebie
wybrali mnie na ośmieszenie
nie są lepsi zło z ich ust
płynie wodą jak wąż

sępy głodni mego życia
nie ma gdzie schować wzroku
nieszczere uśmiechy niosą
w krwawych dłoniach

źle żyć źle myśleć
każdy dzień cierniami usłany
każdy oddech jak szloch
kto im powie że nie tędy droga

fałszywa przyjaźń
kwitnie jak chwast
w zbożach przygłuszając
w zarodku dobre chwile życia