dni policzone

poznałem cię o kilka
wschodów słońca za późno
czytałaś moje wiersze
nie ofiarowałem nic więcej

mówiłaś za młody
drżało w głębi serce
spękane lustro
krwawią ręce

pod powiekami
horyzonty utopione
chaos myśli
układanką w głowie

miłość inny wymiar
przestrzeń dla duszy i ciała
między nami przepaść
na smutkach jak statki
odpłynęłaś w ramiona

wybrałem drogę surową
nie kaznodziei a żołnierza